 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Ellen Hardijns rapporteert: Brief aan Tine Tine, Jaja, ik weet het ... Eindelijk een teken van leven. Ik wilde je vroeger schrijven. Ik deed enkele verwoede pogingen, het ging eenvoudigweg niet. Tine, het is hier deze week ongelooflijk druk geweest. Schuldige van dit alles: het jeugdorkestenfestival. Je vraagt je zeker af wat je je daar nu moet bij voorstellen. Laat me even toe wat duidelijker te zijn nu ik er de tijd voor heb: Het SOK (je wel bekend) organiseerde van 10 tot 16 juli een jeugdorkestenfestival in Oostende. Drie jeugdorkesten waren in Oostende te gast: Kiriat-Bialik Youth Orchestra uit Israel. De jongste groep. Harmonisch orkest. De blauwe. (Elk orkest haar typische orkestkledij maakte dat orientatieproblemen en taalmisverstanden uit de weg geruimd werden. Dit gold wel enkel voor concertgelegenheden.) Eindhovens Jongerenensemble uit Nederland. De oudste groep. Een ensemble (beetje vanalles maar geen percussie.) De gele. Josem: Jeune Orchestre Symphonique d'Entre-deux-Mers uit Frankrijk. Symfonisch orkest. Hielden eraan hun concerten met enkele Sokkers te spelen (hoe zou je zelf zijn), deden dit in 't zwart-wit. Oja, er is ook een Josem-fanclub, leden daarvan bleken vooral Sokkers te zijn ... En waar we ons dan uiteindelijk de godganse week mee bezig hielden? Overdag werd er meestal veel gerepeteerd. Elke voormiddag toch zo'n drie uur, soms ook 's middags. 's Avonds waren er concerten. Brugge werd bezocht en er was ook een vrije namiddag voorzien ( voor eventueel een bezoekje aan Oostende) die voor onze gasten een slaap-inhaal-namiddag geworden is. Slaap inhalen ... je hoort me al komen. Josem is het enige orkest van de drie waar ons strijkorkest al een verleden mee heeft. Misschien daardoor dat het toch vooral Josemmers en Sokkers waren die na een laatste concertnoot zonodig nog feestjes moesten bouwen. Alhoewel, het feit dat het Israelisch orkest jonger, en het Nederlands orkest ouder (lees: verstandiger) is had daar misschien ook wat mee te maken. Zo had je 'de Koekoek-avond'. Josemmers en Sokkers hadden zomaar eventjes de bovenverdieping van het restaurant De Koekoek ingepalmd. Er werd gemusiceerd, gezongen, gedanst (en om helemaal volledig te zijn ook wel wat gedronken) en oja, natuurlijk onze Johan (zeer populair onder de Fransen) speelde nog maar eens Marco's hit op zijn viool ... En dan, de kroon op het werk ... het slotconcert. Tine, dat heb je echt gemist, je had het moeten zien. Zo'n 200 muzikanten op het podium. We speelden waar we een week aan gewerkt hadden. (Er werd soms wel wat geplaybackt :-) O.k., ik beken. "Faire la fete" zoals de Fransen het noemen, heeft als enige nadeel dat het het opstaan bemoeilijkt zodat ik enkele dagen pas om 12u het daglicht zag en dus enkele repetities miste ...) Toen ik daar op het podium zat voelde ik de verbondenheid van die 200 mensen die samen een ganse week gemusiceerd hadden. Je kon het echt voelen. Na het slotconcert was er nog een afscheidsfuif in een zaaltje boven de Astridbibliotheek met niemand minder dan DJ Maarten (aan wie mijn oprechte felicitaties, hij heeft dat verschrikkelijk goed gedaan). Een fuif om nooit te vergeten. Jong en oud op de dansvloer, dus geen doorsnee fuif, gewoon veel beter. En dan ... na nog een laatste pint in de Bierco, vertrok om 5u vanmorgen, (zo'n slordige tien uur geleden) de bus van het Franse orkest terug richting Bordeaux. Met pijn in het hart en tranen in de ogen werd afscheid genomen. De bus vertrok en toen werd het stil ... Nu zit ik hier half verdoofd, versuft, verlangend naar een volgend festival. Liefs, Ellen xxx (uit Hoketus) |
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
SOK version 4.0 Code & design by Wim Vansteenkiste Last updated: 23/05/2009 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||