 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
De meester (le chef): Dirk LievensWat gebeurt er als een nog naar nieuw ruikend strijkorkest uitgenodigd wordt op een groot internationaal jeugdorkestenfestival in een van de meest bekende wijnstreken van Frankrijk? Veel weken hebben we er met z'n allen over gediscussieerd, de orkestleden of ze mee konden, mochten, moesten, de begeleiders en dirigent of we het niveau wel zouden halen om ons daar te mogen laten zien. En dan de knoop doorgehakt: On y va! En of we gingen, met een week extra repetitie in het begin van de grote vakantie, en na drie concerten in de loop van het jaar vertrokken we met een concertprogramma van een anderhalf uur in de vingers naar Créon, la douce France. Zoals alle belangrijke mensen kwamen we een volle drie uur te laat (files!) aan, en werden desondanks met open armen ontvangen bij de gastgezinnen. Il n'y a pas de problèmes, monsieur le chef, on est habitué au quart d'heure Bordelais. Wat we deden zo'n tien dagen? We hebben gerepeteerd comme des fous, we hebben druk bezochte en veel minder bezochte concerten gespeeld, we hebben concerto's begeleid en symfonieën ten gehore gebracht, we hebben geluisterd en zijn beluisterd, we hebben dirigenten van alle slag ontmoet en vrienden gemaakt over alle talen heen, kortom we hebben een volle week van des morgens tot des avonds muziek gemaakt in een wonderbaarlijk gedreven atmosfeer. Als je na zo'n reis terug thuis bent, en het nieuwe schooljaar begint, dan merk je dat het strijkorkest beter aan elkaar hangt, een hoger niveau krijgt, een eenheid wordt, dat de eerste reis het hele jaar vruchten brengt, dat mensen van buitenaf met verschrikkelijk veel enthousiasme komen meespelen. Nu de meegebrachte wijnflessen zich laten drinken en de winter zich aanmeldt, durf ik zonder schroom zeggen dat de reis heel tof was, dat de dirigent van het SOK veel geleerd heeft (van Mahler tot zwemmen met Jon in zijn nek, van koude kippen eten tot 25 pupiters proberen te recupereren van onverstaanbare Roemenen!) En wat leerde hij nog? Hoe een internationaal jeugdorkestenfestival georganiseerd wordt, maar daarover later meer! De leerling (le pupil): Virginie AllardNa 12 lange uren in de bus, zijn we elk in ons gastgezin verwelkomd. Even uitblazen, en we kregen al een uitnodiging voor het openingsconcert. JOSEM (Jeune Orchestre Symphonique de l'Entre deux Mers) speelde en de dirigenten werden ingewijd. De volgende morgen gingen we al vroeg aan de slag want we moesten die avond al een concert spelen. Er werden verschillende orkesten gevormd, zoals "l'orchestre de la soirée concertos" dat was samengesteld uit 10 muzikanten van elk orkest. Dit ensemble speelde op 14 juli waarop een bal populaire en vuurwerk volgde. Er werden drie multi-nationale orkesten gevormd onder leiding van verscheidene dirigenten. Onze Dirk kreeg... Mahler voorgeschoteld! Alle muzikanten hebben een mega-orkest gevormd om de laatste avond een super concert te geven. Voor de Ouverture 1812 waren er die mee waren, anderen deden hun best om mee te zijn en nog anderen probeerden de dirigent te volgen. En zelfs al hadden we moeite met Aïda, het was het waard. Ons orkestje heeft nu een fanclub in Saint Caprais en Targon, de twee kleinste dorpjes in de omgeving waar we gespeeld hebben. Ik denk dat er veel verschil is in het Frans en Nederlands wat betreft het begrip 'een volle zaal'. We mochten van succes spreken als we 30 toehoorders zaten. Naast al de muziek en de zware repetities hadden we toch nog vrije tijd. We hebben o.a. de Franse overwinning gevierd in de finale van de wereldbeker voetbal. Er waren ook culturele activiteiten op het programma: St Emilion bezoeken en natuurlijk een degustatie (ook een culturele activiteit). We hadden zo'n verschrikkelijke heimwee naar ons prachtige Belgische strand, dat er een trip naar le Bassin d'Arcachon georganiseerd werd. Met dit niet-Belgische weer deed koel oceaanwater deugd. Barbara Siecks had waarschijnlijk een oogje op Dirk en nu is hij (en zijn orkest) uitgnodigd in Duitsland. Papa Noël is opgeroepen voor een geheime opdracht in Martinique. De droom is gedaan, wij zijn in ons koud en regenachtig landje teruggekomen. Maar daarmee is het niet afgelopen. Volgende bestemming: Düsseldorf, Frankrijk of Martinique? Tot conclusie: "VIVE LA MUSIQUE, VIVE L'AMITIE FRANCO-BELGE ET VIVE LA COUPE DU MONDE!" Uit "Hoketus", Oktober 1998. |
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
SOK version 4.0 Code & design by Wim Vansteenkiste Last updated: 23/05/2009 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||